Onder de magische vleugels van zijn avontuurlijke oom Baltasar Guillem van De Oude Huizen roept de verteller een atavistisch landschap op waarin personages ronddwalen die gekweld worden door onstuimige passies en prangende queesten, in een tumultueus avontuur waarin ‘alles stroomt als water: door de geulen die het op zijn weg vindt om onafwendbaar in een plas tot rust te komen. En aan het einde is er altijd een graf…’
 
Het hart van de ever is een hoogtepunt in het rijke oeuvre van de Catalaanse meesterverteller Baltasar Porcel.
 
‘The work of Baltasar Porcel is at the same level as that of Don DeLillo or Philip Roth.’
Harold Bloom
 
Baltasar Porcel i Pujol (Andratx, Mallorca, 1937 - Barcelona, 2009) was een Catalaanse schrijver, journalist en literair criticus. Zijn werk is vertaald in onder andere het Nederlands, Spaans, Duits, Engels, Frans, Italiaans en Vietnamees. De auteur was een centrale figuur in de Catalaanse letteren gedurende de tweede helft van de twintigste eeuw en hij behoort tot de beste romanschrijvers die Catalonië heeft voortgebracht. Porcel was thuis in praktisch alle genres. Hij schreef gedichten, romans en verhalen, theater, essays, biografieën, reiskronieken en ontelbare bijdragen in de pers, op radio en tv. Met zijn columns en kritieken had Porcel grote invloed op het politieke en culturele leven in Catalonië, met name in Barcelona, de stad waar hij zich in 1960 vestigde.
 
ISBN 9789083328621  | Het hart van de ever  | Baltasar Porcel | hardcover met stofomslag | 372 pagina's | € 24,95

​El cor del senglar (Het hart van de ever) uit 2000 kan worden gezien als een vervolg op of een soort literaire echo van In galop het duister in. De ik-verteller van Cavalls cap a la fosca is een in Parijs woonachtige schrijver die veel overeenkomsten vertoont met Baltasar Porcel. Hij tracht het verleden van zijn familie, de Vadell-clan, te reconstrueren via ‘collectieve herinnering’, zoals hij het noemt: zijn eigen herinneringen, die van getuigen en familieleden. De ik-verteller in El cor del senglar heet Baltasar Porcel en hij probeert de persoonlijke geschiedenis te achterhalen van zijn avontuurlijke oom (en wellicht vader) Baltasar Guillem. In beide romans probeert de verteller met de brokstukken informatie die hem ter beschikking staan - herinneringen, getuigenverklaringen, overleveringen, documenten - een coherent verhaal te smeden. In beide staat de vraag centraal of woorden, verhalen, mythen de realiteit vormen, en in hoeverre de realiteit buiten deze (menselijke) schepping überhaupt bestaat: les paraules, talment semen, creen el món, o aquest només és quan les paraules el designen, zegt de verteller Baltasar Porcel in Het hart van de ever tijdens een intiem diner tegen zijn gastvrouw (‘de woorden scheppen de wereld, gelijk zaad, of zij is er alleen wanneer de woorden haar benoemen’).