In dit boek put de schrijver uit zijn ervaringen als globetrotter. Hij heeft niet alleen in de Tsjechische Republiek, maar ook in Noorwegen en Australië gewoond en gewerkt. De noodzaak om zijn boek te schrijven werd echter ingegeven door de schok die hij onderging tijdens zijn verblijf in Bangalore, India: 
"Ik dacht dat ik alles gezien had en besefte niet dat dat helemaal niet waar was. Ik realiseerde me dit pas nadat ik in India aankwam. Ik werd van het vliegveld naar het hotel in Bangalore gebracht en het was een echte schok. Het vuil, de stank, de duisternis, de branden in de straten. De reis van het vliegveld naar het hotel duurde ongeveer een uur. Ik kroop ineen op de achterbank en wilde tegen de chauffeur zeggen: 'Breng me terug naar het vliegveld. Ik ga weg uit deze hel.' Het was echt een grote schok."
"Ik had behoefte om de globaliserende wereld te begrijpen, de bekrompenheid van de mensen en hun vooroordelen..." Josef Pánek
 
De held van het boek komt naar Bangalore om een symposium bij te wonen. Strompelend door de straten van deze megalopolis waar traditie en moderniteit met elkaar botsen, ontmoet hij een jonge Indiase vrouw en deze ontmoeting, die niet aan erotiek zal ontbreken, stelt hem in staat de confrontatie aan te gaan met de verhalen van de twee verschillende personages, die de verhalen zijn van twee levens maar ook een dialoog tussen beschavingen.
 
Liefde en ongedwongen seks
Met een verbazingwekkende beheersing van stijl werpt Josef Pánek een gedesillusioneerde blik op de wereld waarin wij leven, op dit mondiale dorp dat de aarde heet. Hij evoceert en illustreert met kleurrijke episodes een hele reeks gevoelige thema's van de wereld van vandaag die waarschijnlijk beslissend zullen zijn voor de toekomst van onze beschaving, zoals xenofobie, migratie, racisme en culturele stereotypen. Een van de hoofdthema's van het boek is de liefde in verschillende vormen en ook als gelegenheidsseks, die volgens Josef Pánek tegenwoordig heel gewoon is. Maar, hij wijst erop: "In dit boek gaat het niet alleen over seks. Als het gebeurt, laat het verhaal zien dat zelfs dit, ook als het negatief is, tot iets moois kan leiden. Daarom staan er van die lange verhalen in het boek. Eerst vertelt een man over zichzelf aan een vrouw, dan vertelt zij over zichzelf aan hem. En in de tekst wordt ook gezegd dat in dit tijdperk van elektronische media, het vertellen van verhalen in India zijn bestaansrecht heeft. Degene die goed kan vertellen wordt in India zeer gerespecteerd.
 
En het is ook de kunst van het vertellen en de inzet van een heel arsenaal aan moderne literaire middelen die het boek van Josef Pánek zijn originele karakter geven en die de jury van de Magnesia Litera Prijs ertoe bracht het boek te bekronen. Dit is het boek van een man die de wereld met ironie bekijkt, maar die ook om zichzelf weet te lachen. Deze onderzoeker van het Instituut voor Microbiologie van de Academie van Wetenschappen, een man die de literaire salons niet frequenteert, heeft een sensationele entree in de literatuur gemaakt. De man van elders heeft een frisse wind laten waaien door de Tsjechische literatuur.